Opakowania kartonowe są wszechobecne w naszym współczesnym społeczeństwie, jednak nie wszystkim przywodzą na myśl tylko dobre skojarzenia. Kartony kojarzą się ze stereotypowym wizerunkiem osób bezdomnych. Bezdomność to plaga, która dosięga coraz większą ilość ludzi na całym świecie.

Obok wysokich wieżowców, tętniących życiem centrów miast, powstają małe getta, miejsca gdzie kryją się bezdomni. Nie zawsze są to pijani degeneraci i ludzie z rodzin patologicznych. To często całe rodziny, wykształceni ludzie, którzy kiedyś mieli dom, pracę i świetnie im się powodziło. Jeden błąd, zła decyzja, niespłacony kredyt, bankructwo firmy to często przyczyny lądowania ludzi na ulicy. Dziś ich domy to kartony wielkie pudła po telewizorach, pralkach czy lodówkach. Wyrażenie „mieszkać w kartonie” stało się synonimem największego ubóstwa.

Zjawisko to sprowokowało niektórych do tworzenia. W 2005 roku w południowym Melbourne, architekt Peter Ryan zajmujący się głównie projektowaniem budynków użyteczności publicznej, zbudował pierwszy tekturowy dom. Jego koncepcja miała być krokiem w kierunku stworzenia tanich, ale jednocześnie nie upokarzających ubogich ludzi domów.

Podobne dobre artykuły

• Brak podobnych artykułów